Neyine yanayım ben senin

Sana hiç birşey söylemek istemiyorum sözcükler yetersiz. Ve sana hiç birşey yazmak istemiyorum. Engin denizlerde kulaç attığım, üstüme gökkaşığını kuşandığım bu aşk yalanmış. Şimdi karanlık sularda boğuluyorum, gökyüzü kurşun gibi ağır, ne yana dönsem yalan gülüşler yalan;gülüşler yalan,insanlar yalan, insanlar onlar zaten yalan.Ben seni mi sevdim, senin gözlerinle mi baktım dünyaya,senin ellerinle mi çiçek verdim?Sevinçti aşktı göğsüme bastığım, ben kocaman bir yalanı seninle mi yaşadım. Gözlerine baktığım zaman cennet bahçesine geçerdim,bu bir aldatmacaymış,kötü bir rüya.Kötünün bile bir yüzü vardır,bir görünüşü ama en beteri buymuş.bu aldatmaca en kötüsüymüş. bir masal olsaydın razıydım bir şiir olsan alır saklardım,güzel bi söz kalırdı senden geriye, hoş bir anı,kimsenin dokunamayacağı bir çağırış ama geriye hiçbirşey kalmadı,bir yokluğu var saymışım ve bir HİÇ e sarılmışım, çölde serap bile değilsin sen.serabın bile gizli bir ışığı vardır.sense ışığı yutan bir karanlık, bir kör kuyu. ben kör kuyularda ışık aramışım. nasıl olsa biterdi bu aşk, ama unutulmaz bir hatıra gençliğin en güzel anısı olarak kalsaydı. sen hiçbirşeyin değerini bilemedin ki senin kökün çürük meyven zehirmiş. ben seni aşkın yerine koymuşum aldanmışım.Aslında kabahat sende değil bende ben bu yaşıma kadar insan tanımamışım. sana karşı bir öfke duymuyorum, kırgın değilim, kızgın değilim çünkü sen zaten yokmuşsun.Asıl kızılacak kişi benim küçücük bir toz tanesini mücevher sanmışım.Senin yaptıkların bana koymadı beni kahreden, beni yok eden, beni binn pişman eden ben bir aşk yaratmışım tek başıma yaşamışım sen zaten yokmuşsun ki.Neyine yanayım ben senin.